28 Nisan 2010

birleşikarapemirliklerindekizavallıayrıkotu


çok acaip durumlar be blog...
hangi kıyısından başlasam gülüşünün bilemediğim haller..
kırgınlığımın hangi sivrisini anlatsam sana..dön dolaş gene sen ben kürkçü dükkanı yaz mevsimi..
dikbaşlılığımın son evrelerini yaşıyorum sanki kanseri sonradan farkeden,tedaviye geç kalanlar gibi..ama insanım işte bende,ne bekliosun ki benden?standart yani..labirenti peynir için yakan bi fareye rastlamadım henüz..hepsi aynı bokun laciverti..o yüzden kollarımı serbest bıraktım suya sırtüstü yatıp..
dinlenmeye o derece ihtiyacım var!bi sürü hesap yapmam,düşünmem lazım..ben şimdi yazar-ken herşey yolunda..ama birazdan belki de sarsılmaktan içim çıkacak..hala şaşırabilitem olduğuna hayret ediyorum..bak buna bile şaşırıyorum..
kimini çok seviyorum,kimine de gülüp geçiyorum..kimini görmeden yapamıyorum,kiminin gölgesine tahammülüm yok..
denize girdim tüm hücrelerimle hissettim de soğuğu gene de ayılmadı beynim..
ben baharda ne zaman iyi olucam be blog?üstümde zambaklar bittiği zaman mı?ne zaman durulacak bu sular?kendimden bir ben daha yarattığım zaman mı?

Hiç yorum yok: